در ادامه، با مهم‌ترین اطلاعات و توضیحات درباره آمریکا، غزه و خاورمیانه آشوب زده آشنا خواهید شد.بحران و جنگ 7 اکتبر(15 مهر) در غزه، نشانه ای دیگر از آشوب در خاورمیانه است که با تشکیل ژئوپلیتیک غیرهمسان، تضادهای هویتی و مداخله بازیگران بین المللی و منطقه ای معنا پیدا می کند. به نحوی که جنگ اول اعراب- اسرائیل(جولای 1948)، بحران کانال سوئز(نوامبر1956)، جنگ 6 روزه(ژوئن1967)، جنگ 1973(اکتبر1973) و توافق های صلح پیمان کمپ دیوید(مارس1978)، کنفرانس مادرید(سپتامبر1991)، توافق اسلو1(سپتامبر1993)، کنفرانس اادامه مطلب

مروری بر خاورمیانه توسعه گرا؛ ایران در کجا ایستاده است؟ و نکات مهم آن را در ادامه بخوانید.دولت توسعه گرا به دولت هایی بیان داده می شود که در نوشتار و تنظیم راهبرد کلان، رویکردهایی را در پیش می گیرند که سیاست های داخلی و خارجی آن از کلیه منابع و ظرفیت های بالقوه و بالفعل داخلی – خارجی، مادی – معنوی، زیرزمینی – روزمینی، در راستای اهداف توسعه استفاده کند. چنین دولت هایی با مشخصه هایی همچون نخبگان توسعه گرا، دیوان سالاری قوی و استقلال دولت از جامعه همزمان با اجرای اصلاحات در اقتصاد داخلی، سیاست خارجادامه مطلب

در ادامه، با ویژگی‌ها و نکات مهم ایران و قفقاز جدید آشنا می‌شوید.حوزه آسیای میانه و قفقاز از جمله این حوزه های راهبردی ایران محسوب می شود که اصلاحات ژئوپلیتیکی بسیطی را به خود دیده است. با اتمام جنگ سرد و فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی شوروی به ۱۵ کشور مختلف در حوزه های متفاوت جغرافیایی تقسیم شد؛ کشورهایی که هر کدام الگوی رفتاری متفاوت و منافع ملی مستقلی را برای خود تعریف و پیگیری می کردند. منطقه قفقاز جنوبی از جمله مناطق راهبردی جدا شده از اتحاد جماهیر شوروی است که از همان ابتدای فروپاشی و به تعبیرادامه مطلب

موضوع بازتنظیم خاورمیانه را از زوایای مختلف بررسی می‌کنیم.خاورمیانه یکی از بی‌ثبات‌ترین مناطق راهبردی جهان محسوب می‌شود؛ خاورمیانه‌ای که در هفت دهه پس از جنگ جهانی دوم، هیچ دهه‌ای را بدون جنگ و منارعه پشت سر نگذاشته است. اما خاورمیانه کنونی را می‌توان خاورمیانه‌ای با مولفه‌ها و مشخصه‌های آشوب دانست؛ آشوبی که برآمده از ساختار ژئوپلیتیکی و هویتی پیچیده و دهه‌ها بحران بوده است. رخدادهای 7 اکتبر (15مهر) به این سو نشان داد که فضای ژئوپلیتیکی خاورمیانه هنوز در بستر مولفه های اشوب سیستمی در جریان و چشمادامه مطلب

اگر می‌خواهید درباره خطر «اسنپ بک» در سیاست خارجی ایران اطلاعات بیشتری کسب کنید، این مطلب را تا انتها مطالعه کنید.سیاست خارجی ایران اگرچه طی دهه های اخیر و برای دوره هایی از این چرخه تداوم و تغییر، انعطاف پذیری و دینامیک های راهبردی و ابزاری بهره برده و توانسته از دیپلماسی برای پیگیری منافع ملی بهره بگیرد اما در دوره هایی نیز به واسطه تکانه های بسیط رفتاری و کنش های هزینه زا این تحولات به رشد ضریب آسیب پذیری در منافع و امنیت ملی و افت تعامل بین المللی منجر شده است. در دولت نهم و دهم افزون بر اینادامه مطلب

این مطلب به معرفی و بررسی از سیاست تعامل هوشمند تا چشم انداز روابط ایران و اروپا- گفتگو با دکتر سهراب انعامی علمداری اختصاص دارد. مرکز بین المللی مطالعات صلح: روابط جمهوری اسلامی ایران و اتحادیه اروپا به طور اعم و کشورهای اروپایی به طور اخص در دوران ریاست جمهوری سید ابراهیم رئیسی را چطور ارزیابی می کنید؟ببینید، روابط ایران و اروپا در این دوران متاثر از دو رویکرد و روند عمده قرار داشت؛ نخست، رویکرد و سیاست تعامل هوشمند دولت ابراهیم رئیسی در عمل باعث شده تا نگاه تهران به مناسبات سیاسی- اقتصادی با ادامه مطلب

همه آنچه لازم است درباره سیاست خارجی دولت چهاردهم/تنش زدایی و تعامل متوازن بدانید، در ادامه آمده است.سیاست خارجی ایران در دولت مرحوم آیت الله هاشمی رفسنجانی همزمان با اتمام جنگ تحمیلی، از سیاست تنش زدایی محدود برای بهبود فضای روابط خارجی ایران و نیز گسترش مناسبات اقتصادی بهره برد. این سیاست در دوران دولت های هفتم و هشتم به طور گسترده پیگیری و موفقیت های حائز اهمیتی را نیز برای سیاست خارجی ایران ایجاد کرد. تنش زدایی به سیاستی اطلاق می شود که از طریق روش های مسالمت آمیز و دیپلماسی منافع ملی پیگیریادامه مطلب

در ادامه، اطلاعات کاملی درباره صلح ایرانی در خاورمیانه پرآشوب ارائه شده است.تحولات پرشتاب در منطقه غرب آسیا از جمله جنگ غزه و لبنان و بحران در سوریه همگی نشانه هایی از کلان روند آشوب و گذار نظم در این منطقه ژئواستراتژیک دارد. محیط امنیتی آشوب زده خاورمیانه پس از سال‌های 2011 تا به در روز جاری با فضایی مبهم و حتی می‌توان اظهار داشت که منحصربه فرد روبه رو شده است، فضایی که از دید روزنا «امنیت آشوب زده» نامیده می‌شود و بحران‌ها در زنجیره‌‌ای از پیش‌بینی‌ناپذیری و تداخل، در فقدان ساز وکار مدیریت نظمادامه مطلب

این مطلب برای آشنایی بیشتر با ایران و جمهوری آذربایجان، احیای روابط پس از دوره ای دشوار تهیه و تنظیم شده است.سفر مسعود پزشکیان، رئیس جمهوری اسلامی ایران به جمهوری آذربایجان را می توان آغازی بر احیای روابط تهران – باکو با وجود چالش های گذشته تحلیل کرد.ایران و جمهوری آذربایجان دو همسایه و دو همجوار جغرافیایی با ریشه های همسان تاریخی و فرهنگی، از زمان استقلال جمهوری آذربایجان یعنی پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در دهه 90 میلادی از مناسباتی بادوام و با ثبات برخوردار بودند. این مناسبات که به دلیل مادامه مطلب

این مطلب به شما کمک می‌کند شناخت بهتری از ایران، حمله اسرائیل و ضرورت بازنگری در استراتژی ملی داشته باشید.جمهوری اسلامی ایران برای چند دهه در حوزه راهبردی و در چهار سطح امنیتی – دفاعی، سیاست خارجی، اقتصادی و اجتماعی بر یک رویکرد دفاع ملی «همه‌جانبه» تکیه داشته که این رویکرد در حوزه امنیتی – دفاعی، طیفی از بازدارندگی دفاعی تا تهاجمی؛ در سیاست خارجی، طیفی از موازنه گرایی راهبردی تا تاکتیکی؛ در حوزه اقتصادی، طیفی از اقتصاد بازار تا اقتصاد مردم محور؛ و در حوزه اجتماعی نیز انسجام ملی برآمده از مولفه ادامه مطلب

دکتر سهراب انعامی علمداری در مصاحبه با ایرنا با اعلام این مطلب افزود: تغییرات ژئوپلیتیکی در کشورها از جمله دگرش ها با برآیندها و بسامدهای آشوب زا و پیچیده محسوب می شوند که از ظرفیت موج دهی و تاثیرگذاری بر محیط پیرامونی خود برخوردار است. در حوزه مطالعات منطقه ای، مناطق ژئوپلیتیکی با ویژگی دوگانگی هویتی- تاریخی از جمله مناطقی محسوب می شوند که تغییرات ژئوپلیتیکی می تواند به برآیندها و فرایندهای ژئواستراتژیکی بیانجامد.وی خاطر نشان کرد: منطقه قفقاز جنوبی به ویژه منطقه قره باغ- ناگورنو از جمله مناطقی محسوب می شود که دههها به دلایل متعدد مبتلا به بحران ژئوپلیتیکی است؛ بحران های ژئوپلیتیکی در مناطقی شکل می گیرد که افزون بر اصطکاک و درهم تنیدگی گسترده جغرافیایی، دارای فضایی از تعارض و چندگانگی هویتی است. منطقه قره باغ همچنین در تاریخ متاخر خود از دوران روسیه تزاری، تعارض هویتی و اصطکاک جغرافیایی شدیدی را تجربه کرده که همواره به بحران و جنگ های تاریخی و پردامنه منجر شده است.این تحلیل گر یادآور شد: در این چارچوب فرایندهای تاریخی برآمده از این منطقه افزون بر درگیری های محلی، دو جنگ بزرگ را تاکنون شاهد بوده که در جنگ اول قره باغ (۱۹۹۴-۱۹۸۸) و همزمان با فروپاشی اتحادجماهیر شوروی، ارمنستان توانست بخشهای گسترده ای از قره باغ کوهستانی همراه با ۲۰ درصد از خاک جمهوری آذربایجان را تصاحب کند. در این میان تحولات پسینی و مشارکت گروه کشورهای صلح چندجانبه از جمله روسیه، ایران، اتحادیه اروپا، سازمان همکاری و امنیت اروپا هم نتوانست وضعیت آتش بس بین دو کشور را به وضعیت صلح دایمی تبدیل کند.انعامی علمداری ادامه داد: اما در جنگ دوم قره باغ (۲۰۲۰) که ۴۴ روز به طول انجامید، جمهوری آذربایجان توانست بیشتر ادامه مطلب

تهدید مستقیم جمهوری اسلامی ایران از سوی الهام علی اف، و انتقاد شدید از برگزاری رزمایش های اخیر در نوار مرزی شمالغربی ایران در همسایگی جمهوری آذربایجان روابط دو کشور را دچار تنشی بی سابقه کرده است. دکتر سهراب انعامی علمداری کارشناس مسائل راهبردی در یادداشتی تحولات اخیر در قفقاز جنوبی را می کاود.معادلات امنیتی در حوزه شمال غرب ایران و در منطقه قفقاز جنوبی هر روز رنگ بوی پیچیده تر و آشفته تری به خود می گیرد؛ معادلاتی که پس از درگیری های متعدد از جنگ 44 روزه 2020 تا درگیری های شهریور1401، بدون هرگونه ثبات امنیتی و صلح دایمی همراه بوده است.پس از برگزاری اجلاس سوچی با حضور ولادیمیر پوتین رئیس جمهوری روسیه، الهام علی اف رئیس جمهوری آذربایجان و نیکول پاشینیان نخست وزیر ارمنستان و سفر پاشینیان به تهران و دیدار با آیت الله سید ابراهیم رئیسی رئیس جمهوری اسلامی ایران، امیدواری برای احیای صلح در این منطقه پرآشوب شمال غرب ایران افزایش یافت، اما اظهارات جدید الهام علی اف رئیس جمهوری آذربایجان درباره رزمایش های ارتش و سپاه پاسداران در نیمه شمال غربی کشور و درگیری های تازه مرزی باکو- ایروان بار دیگر نشان داد که تنش در این منطقه هنوز در زیر خاکستر توافق نیمه شب 9 نوامبر2020 باقی مانده است.کلان رویدادها، بسامدهای راهبردی در قفقاز جنوبی و تحولات دوساله اخیر در مناسبات ایران و جمهوری آذربایجان نشان می دهد که دو سوی ارس باوجود تلاش برای کاهش چالش ها، مدیریت و کنترل چالش ها، از تفاوت در الگوی رفتاری و تضاد منافع راهبردی در این منطقه برخوردارند که این موضوع پرسش های متعددی را برای تحلیل گران حوزه قفقاز ایجاد کرده است. چرا تهران و باکو پس از جنگ دوم قره باغ در مسیر چالش راهبردی قرار گرفته اند؟ چرا ادامه مطلب

ریچارد رزکرانس استاد روابط بین الملل دانشگاه هاروارد در سال 1969میلادی در مقاله ای تحت عنوان «دوقطبی، چندقطبی و آینده» درباره نظام بین المللی صحبت می کند که در آن توزیع قدرت در قالب یک ساختار دو-چندقطبی شاکله بندی بندی می شود. رزکرانس نقش چین را در چنین ساختاری ببشتر از دیگر قدرت های بزرگ می داند، همچنین از دید رزکرانس مهمترین پاشنه آشیل نظم دو-چندقطبی موضوع تامین امنیت انرژی برای قدرت های بزرگ و ثبات سیستمی است. سال ها بعد، فرید زکریا استاد دانشگاه ییل و عضو شورای روابط خارجی آمریکا نیز در کتابی تحت عنوان «جهان پسا آمریکایی» به تبیین نظام نوپدیدی پرداخت که در آن مولفه های سنتی توزیع قدرت دولت ها در شکل مدرن بازتوزیع شده و قدرت آمریکا نیز از وضعیت تفوق خارج و دولت قدرتمند جدیدی به این عرصه وارد می شود؛ زکریا برای چین نقش پر رنگ تری از سایرکشورها در جهان پسا امریکایی قائل است. چین که در سال های پس از جنگ دوم جهانی و در دوران مائو در وضعیت انزوای راهبردی، ژئوپلیتیکی و سیاسی-اقتصادی قرار داشت با مرگ مائو در سال 1976میلادی، همراه با برآمدن رهبران جدید و درک شرایط جدید توزیع قدرت جهانی تلاش کرد در چارچوب نظم پسا جنگ چین جدید را با محور اقتصادی توسعه دهد. رهیران چین پس از مائو، همچون هوا کوئفنگ(81-1976)، هوا یائوبانگ(87-1981)، جائو تسیانگ(89-1987)،جیانگ زمین(2002-1989) و جینتائو(12-2002) توانستند چین را به کشوری با اقتصادی قدرتمند و دولتی مسئولیت پذیر در سطوح منطقه ای و بین المللی تبدیل کنند.رهبران چین با درک وضعیت توزیع قدرت جهانی ابتدا تلاش کردند که در درون نظم اقتصادی لیبرال، نقش خود را به عنوان کشوری با محدودیت های ایدئولوژیکی تنظیم کنند وسپس با عبور از مولفه های اقتصادی چین ادامه مطلب